De geestelijke gezondheidszorg wordt geleverd door professionals. Om hen te kunnen aansturen, is het van belang dat het management de taal spreekt van de professionals en kennis heeft van het primaire proces. Uiteraard zijn 'algemeen' bedrijfskundige vaardigheden ook van cruciaal belang. Helaas zijn personen in wie beide sets van vaardigheden zijn verenigd zeldzaam. Daarom kiezen veel organisaties ervoor om zowel een bedrijfskundig manager (BM) als een medisch manager (MM) aan te stellen. Wie van deze twee zou het voor het zeggen moeten hebben?
Eentje moet eindverantwoordelijkheid hebben…Veel organisaties werken met duaal management. Dat kan goed werken, mits er onderling een goede verstandhouding is. Maar ook dan zijn er soms situaties waarin het duaal mis kan gaan, zoals wanneer bedrijfskundige optimalisaties op gespannen voet staan met de medische inhoud. In dit soort situaties is een integrale afweging belangrijk en die kan niet anders gemaakt worden dan door één persoon. Het lijkt dus verstandig om het management niet duaal in te richten maar één persoon expliciet de eindverantwoordelijkheid te geven.
… en die ene eindverantwoordelijke is de medisch manager
In principe maakt het niet uit wie de eindverantwoordelijkheid draagt. Zolang verantwoordelijkheden maar expliciet gedelegeerd kunnen worden, is goede samenwerking mogelijk. Dan is de vraag, wat is beter te delegeren: verantwoordelijkheid van het primaire proces of bedrijfskundige verantwoordelijkheid?
Voor veel bedrijfskundige verantwoordelijkheden is de uitkomst uitstekend te meten. Kosten en inkomsten bijvoorbeeld zijn spijkerhard, net als groei, ziekteverzuim en personeelstevredenheid. Daarbij is er veel consensus over deze maten; wat een aanvaardbaar ziekteverzuim en een gezonde marge zijn, is bekend. Bedrijfskundige verantwoordelijkheid is dus goed te delegeren.
Voor de medische inhoud is de consensus over de uitkomst echter veel moeilijker te delegeren, omdat er nog weinig consensus bestaat over de gewenste uitkomst. Veel instellingen zijn namelijk nog nauwelijks begonnen met het vastleggen van de uitkomsten, laat staan dat er een beeld bestaat over de te behalen doelen. Succes is dus nog niet zo eenvoudig te meten. En dus is het nog niet zo gemakkelijk om deze medisch inhoudelijke verantwoordelijkheid te delegeren omdat de medisch manager op de resultaten lastiger is aan te spreken.
Verder geldt natuurlijk dat het primair proces in de GGZ wordt geleverd door professionals. Het is meer dan handig als de eindverantwoordelijke ook hun taal spreekt en dus zelf een professional is.
Concluderend is het op dit moment dus het handigst om de medisch manager de eindverantwoordelijkheid te geven waarbij hij een groot deel van de bedrijfskundige verantwoordelijkheid delegeert aan een BM.
Meer weten?
Lees dan de uitgebreide versie van deze visie in hoofdstuk 4.3 in ons boek voor de GGZ 'Scherp aan de wind'. Of neem contact op met Erik-Jan Vlieger:
T +31 (0) 6 55392678
E vlieger.erikjan@kpmgplexus.nl